Farklı ülkelerin telekomünikasyon otoriteleri farklı tanımları ya da standartları benimsemişlerdir (ör: USA, FCC, 200 Kbps). Ancak ITU-T'nın I.113 (ITU, 2001) sayılı tavsiyesine göre: genişbant ISDN PRI'dan daha hızlı iletim kapasitesi olarak tanımlanmıştır. Bu da 1.5 veya 2.0 Mbit/s den daha hızlı erişimi ifade etmektedir. İletim Ortamları Genişbant hizmetleri için gerekli olan altyapı farklı iletim ortamlarının kullanımıyla oluşturulabilir. Bunlar: bakır kablo, koaksiyel kablo, fiber optik kablo, uydu, sabit tessiz sistemler olarak sıralanabilir. Bakır Kablo: Standart bakır kablo altyapısı ile 56/64 kbit/s kapasiteye ulaşılmaktadır. Bakır kablo altyapısısın kapasitesi ISDN (Tümleşik Hizmetleri Sayısal Şebekesi) kullanımı ile temel hızda 144 kbit/s'e birincil hızlarda ise 1.5-2.0 Mbit/s'ye kadar çıkmaktadır. Ancak mevcut şebekenin kulanılmasıyla genişbant hizmetlerinin sunulmasında en umut veren teknoloji xDSL teknolojisidir. Özellikle tek yönlü ( * Mbit/* indirme hızı) veri aktarımı için daha uygun olan ADSL (asimetrik sayısal abone hattı) bakır kablo kullanması sebebiyle hane kullanıcıları için uygun bir teknolojidir. SDSL (simetrik sayısal abone hatı) ise çift yönlü veri aktarımına ihtiyaç duyan akademik kurumlar ve firma-firma elektronik ticaret yapan şirketler için uygundur.

Diğer xDSL çeşitleri ise talep yönünden gelen istekler doğrultusunda farklı birimlere ve ihtiyaçlara cevap verecek şekilde dizayn edilmiştir. Kuaksiyel Kablo: Koaksiyel kablo bakır kablonun gelişmiş bir kullanım şeklidir. Tek bir koaksiyel kablo 1000 den fazla ses mesajını ya da 60 analog TV kanalını taşıyabilir. Bu sebeple daha çok kablo TV, LAN (yerel ağ şebekeleri) ve uzun mesafe telefon konuşmaları için kullanılır. Fiber Optik Kablo: Fiber optik kablolu şebekelerde 10 Gbit/s gibi yüksek iletim hızlarına çıkmak mümkündür. Fiber optik kabloyla ilgili en büyük handikap yüksek maliyetlerdir. İşyerlerinin yoğun olduğu merkezler hariç fiber optik altyapı maliyetleri karşılanması güç bir altyapı yatırımı olarak değerlendirelebilir. Mobil Sistemler: Günümüz 2. nesil mobil telefon sistemleri 9.6 kbit/s gibi düşük hızlı veri iletimine imkan vermektedir.

Bu durum 3. nesilde teorik olarak 2 Mbit/s kadar çıkacaktır. Ancak mobil telefonlarda genişbant hizmetlerine karşılanabilir ve hızlı erişim için 4-5 yıllık bir sürenin geçmesini beklemek gerekebilir (OECD , 2001a, syf: 20). Uydu: Uydu sistemleri genbant hizmetleri vermede teknik sebeblerle kısıtlı kalmaktadır. Uydular veri iletiminde daha çok tek yönlü bir araç olmaya uygundur. Özellikle yayın yapmak için kullanılmalarına rağmen, ADSL ya da diğer ortamların ulaşamadığı uzak ya da maliyetli bölgelerde, ydu sistemleri genişbant erişimi için bir alternatif oluşturmaktatırlar. Sabit Telsiz iletim: Mikrodalga, lazer gibi uygulamaları olan sabit telsiz ortamları yüksek maliyetleri sebebiyle yaygın olarak kullanılmamaktadır.